,,Klaudiusz"
Wszyscy nadal siedzieli w restauracji. Magda nie wychodziła z pokoju. Lekarz też.
-Co tam się dzieje?-zapytali jedni.
-Może trzeba sprawdzić?
-To ja pójdę-rzekł stanowczo Krzysiek i zapukał do drzwi.
-Nikt nie odpowiada-powiedział.-Co my mamy teraz zrobić?
-Nie przeszkadzajmy im może wyszli, a my tego nie zauważyliśmy...
Jednak to nie była prawda. Magda spała po pełnej przygód nocy, a doktor siedział obok i patrzył się na piękną kobietę.
Gdy Madzia obudziła się od razu zaczęła luźną rozmowę, jak gdyby byli już ze sobą kilkanaście lat.
-Hej Misiu...
-Cześć.
-A coś ty taki zmartwiony?
-Lepiej nie pytaj...
-Przecież już zapytałam...
-No wiem...
-A tak w ogóle jak ty masz na imię?
-Y...no...
-Nooo?
-A nie będziesz się śmiała?
-Postaram się.
-Klaudiusz...
-Klaudiusz?-rzekła nie dowierzając dziewczyna. Nie chciała się jednak śmiać, żeby nie zrobić przykrości koledze.-Bardzo ładne imię. Nazwiemy tak nasze dzieci?
-Okej. To kiedy się spotkamy?
-No nie wiem. Może dzisiaj?
-Dzisiaj...nie.Muszę pracować.
-No to jutro!-krzyknęła wstając z łóżka i poszła się ubrać do łazienki.
-Ach ta moja kochana Madzia...
Część gości była jeszcze na weselu.
-Proszem panaaaaaaa! Piwecko jecze jednooo no porloszę-mówiła pijana Klaudia.-O rany juleeeeeeek! Krora jet juszzz godzinnaaaaaaaaa! Ja pier*iele! Do domciu cza jechać...-dodała. Wstała śmiało z krzesła. No troszkę się jeszcze pofatygowała ażeby ustać w pionie i ruszyła w stronę drzwi.
-Milegpoo dnjaaa pansktu mlodym życzę! Paaa i causów sto...hmmm... dwa! Ha! Zlymowało się! Ja pier*ziele! Ja tom poetkom zostaneee...- i wyszła.
Wsiadła do samochodu i zapięła pasy.
-No to w dlogę!- powiedziała pewnie i ruszyła. Nie było to zbyt pomysłowe posunięcie, gdyż była pod wpływem alkoholu. Włączyła radio i wsłuchała się w piosenki...
Nagle... pac! Uderzyła w coś.
-Ujć! Biendny koteł.-powiedziała i wyszła z auta.-Oj to chyba nie koteg...- dodała po tym jak ujrzała potrąconego człowieka.
Klaga nie wiedziała co zrobić, była w końcu pijana.
W niedługim czasie przyjechała policja i zabrała Klaudię do paki.
-Alesz panoowie...Spokojnieee... Co ja zrobiłam?
-No potrąciłaś pieszego...-rzekł policjant.
-A noo... widzisz zapomnialam... haha...
Kasia i Janek uciekli zaś do Włoch.
-Jak tu pięknie-powiedziała Kasia przechadzając się po plaży.
-Nie zaprzeczę!-powiedział Janek, który mocno trzymał ją za rękę.
-Błagam cię kochany...Weźmy tu ślub!-zażądała Katarzyna.
-Ale nie jesteśmy zaręczeni?!
-No to ci się oświadczam! Chyba mi nie odmówisz?-powiedziała pewna siebie Kasia.
Janek załamał się. Złapał się za głowę i odwrócił.
-Jasiu? Co ci?-zapytała opiekuńcza dziewczyna. Chłopak odwrócił się, a w ręku trzymał pierścionek zaręczynowy.
-Jasiu! Oświadczasz mi się?!
-No a jak myślisz...-powiedział Jaś i pocałował swoją wybrankę.
-Piiiiii! Piiii!
-Co to?-zapytała Kasia, gdy usłyszała dziwny dźwięk.
-Nie mam pojęcia.
Kaśka odwróciła się. Za nią stał malutki pingwin.
-O jejku! Jaki słodki! Zawsze marzyłam, żeby mieć własnego pingwinka!
* * *
Natalia leżała w łóżku szpitalnym. Myślała cały czas kiedy wyrwie się z tego dziwnego miejsca.
Nagle do jej pokoju wszedł lekarz.
-Dzień dobry pani Natalio.
-Witam, panie doktorze. I co ze mną?
-Jest już pani zdrowa. Jutro dostanie pani wypis i będzie pani mogła opuścić szpital.
-Naprawdę?! O jejku! To niesamowite! Dziękuję panie doktorze.
-Nie dziękuj... A jeżeli masz już komuś dziękować, to zwróć się do doktora Macieja.
-A może go pan zawołać?
-Niestety Maciej ma teraz operację.
-Dobrze w takim razie dziękuję- powiedziała Tala i uśmiechnęła się.
Chwilę po tym wyciągnęła telefon i zadzwoniła do każdego w jej kontaktach. Gdy przedzwoniła do wszystkich koleżanek kolejną osobą w jej spisie był Piotrek. Dziewczyna łudziła się, czy zadzwonić, czy nie...
-Halo? Piotr?
-Tak, słucham.
-Tu Natalia.
-O witaj! I jak zdrowie?
-Jutro wychodzę ze szpitala...
-To fantastycznie! Może po ciebie przyjechać?
-Nie dziękuję...- i rozłączyła się...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz